Języki


Jedność

Język, w którym Parks otrzymał informacje, był bardzo niepodobny do francuskiego, pomimo to, posługiwał się nim, jakby to był jego rdzenny język.

Przez kilka lat myślał, że jest to hebrajski, jednak zrezygnował z tego pomysłu po zapoznaniu się z hebrajskim sylabariuszem (sylabariusz – rodzaj alfabetu, w którym pojedyncze znaki reprezentują całe sylaby, a nie pojedyczne głoski).

Lingwistyczna metodologia Parksa wyróżnia się pracą nad fonetycznymi wartościami sylab. Pozwala ona na ukazanie wspólnego pochodzenia wielu starożytnych języków.

Parks zorientował się, że kodyfikacja języków była związana z istnieniem różnych kast w społeczeństwie, które doświadczył w swoich wizjach (społeczeństwo Gina’abul – oznacza to jaszczury po sumeryjsku). Przed końcem lat dziewięćdziesiątych Parks zrozumiał, że fonetyczne wartości języka Gina’abul odnaleźć można w sumeryjskim i akadyjskim sylabariuszu.

Język sumeryjski obejmuje system, który jest spójny od początku swego istnienia i w zasadzie został poddany niewielu poprawkom. Sumeryjski należy do znanej grupy językowej, podczas gdy akadyjski – język, którym mówiono na północy Mezopotamii, uformowany na podstawie sumeryjskiego sylabariusza – jest przodkiem asyryjskiego i babilońskiego, języków należących do tej samej semickiej grupy co hebrajski i arabski.

Parks odkrył, że istnieje sumeryjsko-asyryjsko-babiloński sylabariusz, na którym oparte są zasadnicze słowa z wielu starożytnych języków – arabskiego, chińskiego, dogońskiego, egipskiego, starożytnej greki, hebrajskiego, hinduskiego, hopi, japońskiego, łaciny, języków germańskich i wielu innych.

Sylabariusz ten może zostać użyty do zdekodowania wielu biblijnych pojęć i zrozumienia ich głębokiego znaczenia.

Zdekodowanie danego pojęcia wymaga znajomości kontekstu, który doprowadził do jego powstania. Na przykład sumeryjskie pojęcie Gina’abul

może zostać rozbite na GINA-AB-UL, czyli „prawdziwy (prawdziwi) przodek (przodkowie) splendoru”.

Imię „Adam” nie jest, jak chcielibyśmy wierzyć, hebrajskie i wywodzące się ze słów „Adam” (Glebe) oraz „adom” (czerwony). Pojęcie to istnieje w sumeryjskim jako Á-DAM i oznacza „bydło, zwierzęta, stada” lub „zbiór, przygotowanie, instalację lub kolonizację”, tudzież formę słowa „narzucać”!

Jeżeli Á-DAM był używany do
wyznaczania osób, oznaczał „bydło, zwierzęta, zebrany, elitę władzy, instalacje”,
lub „skolonizowanych, okaleczonych”.

Idea niewolnika totalnie podległego „bogom” zawiera
się w ekwiwalencie pojęcia Á-DAM, akadyjskim Nammaššû, które fonetycznie tłumaczy się
na sumeryjskie NAM-MAS-SU. Dosłownie oznacza to – „połowa porcji do zapłaty”.

Parks, prawdopodobnie jako jedyny badacz, stosuje tą metodę do określenia i dokładnej weryfikacji każdego dającego się przetłumaczyć pojęcia w połączeniu z historią, którą relacjonuje.

Sylaby sumeryjskich i akadyjskich słów pozwalają na zdekodowanie zasadniczych słów z innych starożytnych języków – chińskiego, herbajskiego, starożytnej greki, łaciny, germańskiego, amero-indiańskiego. Prowadzi to do unifikacji zrozumienia wszystkich języków.

Parks w konkretnych tomach ukazuje akcenty i numery podporządkowane konkretnym sylabom.

Pochodzenie i następstwa

Język Emeša („matryca językowa” lub „serce języka”) to oryginalny język żeńskich Gina’abul, które rozwinęły się nieco wcześniej od męskich Gina’abul. Z tego macierzystego języka kobiety (Amašutum) stworzyły Emenita (język męski), którym posługiwali się mężczyźni i za pomocą którego komunikowały się z nimi kobiety.

W międzyczasie, oryginalny język Emeša został porzucony aż do czasu konfliktu.

Później, podczas Wielkiej Wojny, kobiety były represjonowane przez męskich Gina’abul, znanych Ušumgal i Mušgir (zobacz Rasy), którzy odkryli ich sekretną siłę seksualnej kobiecości. Grupa tych mężczyzn chciała uwięzić kobiety, aby uzyskać ich moc.

Kobiety, więzione przez mężczyzn, stworzyły hermetyczne rytuały i inne tajemnice, aby chronić siebie. Gdy pisanie stało się zbyt niebezpieczne, a wiele kobiet nie potrafiło korzystać z telepatii, umiejętności posiadanej przez wszystkich mężczyzn, przywróciły język Emešà (z lingwistycznymi dodatkami) i używały go do sekretnej komunikacji między sobą.

Używanie Emešà było zabronione pośród mężczyzn, a konkretniej w podgrupie zwanej Anunna (zobacz Rasy).

Mężczyźni komunikowali się w Emenita (to znaczy „męski język”), znanym szerzej jako sumeryjski. Kapłanki Gina’abul także posługiwały się Emenita, który zresztą same stworzyły, do komunikacji z mężczyznami.

Różne odmiany Gina’abul, na przykład Abgal, Sukkal lub Emesal („zaimplementowane” podczas okresu paleo-babilońskiego) powstały ze znacznie bogatszego macierzystego sylabariusza. To również dotyczy akadyjskiego (asyryjsko-babilońskiego), który tak naprawdę nie pochodzi od sumeryjskiego, w co wierzy wielu ekspertów.

Łatwo zrozumieć ich błędne mniemanie, skoro mieli do dyspozycji tylko inskrypcje na tablicach, a ludzkie pismo ewoluowało w różnych obszarach Mezopotamii, poczynając od prymitywnych sumeryjskich piktogramów (3500-4000 r. p.n.e.), których celem było liczenie bogactw „bogów”, kończąc na asyryjskim pismie klinowym.

Ale języki mówione były modyfikowane i zastępowane od czasu do czasu, nie ewoluując.

Kod

Parks twierdzi, że ludzie z tej planety od zarania ludzkości wyrażali siebie poprzez dialektyczne struktury pochodzące z Emešà (włączając w to Emenita, który znamy jako sumeryjski).

W międzyczasie Gina’abul pilnowali swojego kodu.

Oryginalni Gina’abul, którzy przybyli na tą planetę i rozprzestrzenili się po niej, byli głęboko skłóceni ze sobą. Wiele dialektów, które rozproszyły się, powstało ze „złej krwi jelitowej”. Trwało to całe tysiąclecia. Gina’abul wymagali prawdziwych słowników dla każdej ludzkiej grupy etnicznej, aby móc z nimi grać i komunikować się.

Najbardziej irytującym zadaniem frakcji, do której należał Sa’am (buntownicy złożeni z Amašutum, Nungal i Abgal), było systematyczne tworzenie nowych pojęć, którymi zastępowano te odkryte przez ich (spokrewnionych) wrogów. Zadanie nie należało do prostych, a pojęcia były trudne do tłumaczenia, co czasem wymagało tworzenia rozszerzonych dialektów, ale to pozwoliło na trwającą całe tysiąclecia dezorientację subgrupy Anunna, która stanowiła większość na tej planecie.

Sumeryjscy imigranci nazywali język Emenita „Emegir” („książęcy język”), czasem również Emean („niebiański język”). Język ten, powstały z niezmiennych, nominalnych i czasownikowych korzeni, do których dodano różne sufiksy i prefiks, stworzył wyrafinowaną artykulację gramatyczną, co w efekcie dało wysoce udoskonalony dialekt.

Język akadyjski (i jego sylabariusz) pojawił się z dnia na dzień, najwyraźniej już po sumeryjskim.

Dialekty Gina’abul zostały opracowane w zdecydowanie archaicznej manierze, tworząc rodzaj slangu w porównaniu do języka podstawowego.

Istnieje kod, który jest obecny we wszystkich starożytnych językach na Ziemi. Niektóre spółgłoski mogły się zmienić na przestrzeni lat, ale nie jest to częste zjawisko.

W połączeniu z tym kodem, reguły gramatyczne sumeryjskiego języka Gina’abul różnią się od tych kodyfikowanych. Formy czasowników znajdują się na końcu zdania. To rzadki przypadek,
ponieważ w języku Emenita czasowniki mogą znajdować się nawet na początku zdania. Ta niezgodność powstała z powodu problemów z dekodowaniem. Proszę pamiętać, że mężczyźni nie mieli dostępu do pojęć w języku Emešà, które zawierały ów kod.

Celem tego wszystkiego była zwięzła komunikacja z ludźmi. Zwięzłość została osiągnięta poprzez użycie prostych gramatycznych reguł i rutynowych, niezmiennych pojęć, raczej bez prefiksów i sufiksów.

Dekodując

Parks biegle posługuje się kodem Gina’abul. Wykorzystuje go często (oraz wysoce przekonująco) do zrozumienia wewnętrznych znaczeń i historycznych odniesień, osadzonych w słowach wielu języków świata. Dekoder pełni również funkcję edukacyjną. Niektóre z najważniejszych odkryć Parksa są w nim zawarte.

Większość tłumaczeń lub zdekodowanych pojęć wyjaśnianych przez Parksa, to pojedyncze terminy lub słowa, w związku z którymi zasady tłumaczenia są prostsze niż w przypadku całych zdań w językach Emešà i Emenita. Nawet nowicjusz może łatwo pojąć te tłumaczenia dwu-, trzy-, lub nawet czterosylabowych wyrazów.

W języku Gina’abul kontekst sytuacji jest bardzo ważny, jako że tylko konkretna okoliczność daje w efekcie pojęcie zbudowane w dany sposób. Rebelianci Gina’abul znali kontekst słów oraz klucze do różnych części, których używali w celu stworzenia pojęć obecnych w sumeryjskim.

Tłumaczenie danych słów jest utrudnione, jeżeli są one wyjęte z kontekstu. Należy zdać sobie sprawę, iż sumeryjski język Gina’abul zawierał w sobie koncepcje i rzeczywistości nie mające nic wspólnego z obecnym społeczeństwem. Z tego powodu językoznawcy często mają problem z ustaleniem dokładnej kodyfikacji.

Anton Parks pisze:
Złożoność języka Emenita, używanego przez Sumerów, zawiera się w licznych homofonach (Homofon – wyraz w warstwie dźwiękowej identyczny z innym wyrazem, odmienny jednak od niego w warstwie znaczeniowej, a także graficznej, np. morze i może, buk i bóg.), które rozróżnić można poprzez ich długość lub specyficzny „nacisk” fonetyczny. Aby rozróżnić liczne, homofoniczne znaki klinowe znajdujące się na tablicach odkrytych w Mezopotamii, francuski specjalista od asyriologii F. Thureau-Dangin stworzył w roku 1920 system akcentów i numeracji każdego znaku

Dokładne wyjaśnienie owego systemu używanego do oznaczania sumeryjskich „logogramów” (oraz ich lista) jest dostępne w sieci pod adresem http://www.sumerian.org/sumerlex.htm (Sumeryjski Leksykon, wersja 3.0, John A. Halloran)

Pod adresem http://www.zeitlin.net/EndEnchantment/SecretD.html znaleźć można Dekoder różnych pojęć

Proszę spojrzeć na przykład nr 1 – słowo „król”. Za pomocą metody Parksa może ono zostać zdekodowane w sześciu różnych językach, ukazując koncepcję „króla” w różnych odmianach.

Przykład nr 2 („kobieta”) w wielu językach zarówno przedstawia, jak i udowadnia koncepcję zawartą we wszystkich książkach Parksa – szeroko rozpowszechnione, antyczne zrozumienie prawdziwej natury kobiecej: „Ta, która przekazuje jednocześnie władzę i zrozumienie!”. Pamięć o transformacji Adama w ogrodzie „bogów” była wtedy wciąż żywa.

Przykład ten zawiera w sobie wielki sekret, który ukryty został przed ludzkością, oraz kod, który „wykoleił” frakcję Anunna na wiele tysiącleci.

Znaczenie religii

Proszę zwrócić uwagę na starotestamentowe słowa Ish (pierwszy mężczyzna) oraz Ishsha (pierwsza kobieta). W sumeryjskim człony te oznaczają, odpowiednio, dziedziczną lub zasadniczą androgynię (występujący w wielu religiach i mitologiach atrybut bogów i postaci mitycznych u których występuje połączenie przeciwieństw, w tym przeciwstawnych płci) oraz serce, łono lub trzewia przodków.

Anton Parks pisze:
Księga Rodzaju wskazuje, że Ishsha została wyciągnięta z boku Isha, sugerując tym samym, iż mężczyzna poprzedzał kobietę. Jednakże, Ish oraz Ishsha byli częścią pierwotnej, androgenicznej istoty ludzkiej, która żyła na Ziemi na długo przed przybyciem Gina’abul, którzy zmienili ludzki kod genetyczny. Ponadto, liczne tradycje z całego świata mówią, że istota ta była również hermafrodytyczna.

Rabini, którzy tworzyli kompilację tekstów w Księdze Rodzaju na podstawie tradycji mezopotamskich pochodzących z Babilonu w czasie wygnania hebrajczyków pomiędzy 586 i 539 r. p.n.e., odkryli kłopotliwy, androgeniczny aspekt przodków (IŠ7) [prawdopodobnie chodzi tutaj o przodków ludzkości – przyp. tłum.], nie byli jednakże w stanie wyprzeć go całkowicie. Dzięki subtelnemu manewrowi, męscy przodkowie stali się oficjalnie Ish (mężczyzną) i zostali z nim utożsamieni

Kiedy bogowie pochodzący z mezopotamskich tradycji przekształcili kod genetyczny pierwotnych, androgenicznych przodków (IŠ7), „przecięli” ową istotę „na pół” i stworzyli mężczyznę oraz kobietę.

O tej manipulacji nie wspomina się w Księdze Rodzaju, ponieważ IŠ7 (androgeniczny przodek) został zamieniony na Ish (mężczyznę)

…następnie rabini sfabrykowali historię o Yahvé-Elohim, sugerując jakoby Ishsha została wyciągnięta z boku odrętwiałego Ish.

Obecnie znamy jedynie nieliczne poszlaki wskazujące na tą historię. Najbardziej znaczące z nich to te przedstawione na mezopotamskich tablicach (niektóre z nich zostałe wykradzione z Iraku i obecnie funkcjonują na czarnym rynku). Owe gliniane tablice przedstawiają historię grupy imigrantów zwanych Anunnaki, którzy przybyli tutaj wiele tysiącleci temu, aby eksploatować liczne zasoby naszej planety. Indywiduum zwane Sa’am przez długi czas przebywało pośród tych zbrodniarzy. Parks zaznacza, że jedynie od 5 do 10 procent elementów/wiedzy zawartych w jego historiach znaleźć można na glinianych tablicach z Mezopotamii. Historia ludzkości została zręcznie zniekształcona, aby chronić tych, którzy narzucili swoje panowanie Ziemi oraz ich spadkobierców. Na przykład – podczas tworzenia asyryjsko-babilońskich tablic, „aspekt feministyczny” został stłumiony i przekształcony dla potrzeb coraz bardziej dominującego patriarchatu.

Anton Parks pisze:
Jednym z najzręczniejszych manewrów frakcji Anunna było rozproszenie ludzkości na Ziemi. Od tamtego czasu stworzono multum religii, których głównym celem było/jest ograniczanie Ciebie!

To ważny aspekt manipulacji, ponieważ religie pozwoliły uzurpatorom na kreowanie podziałów między ludźmi i krwawych konfliktów. Obecnie religie są zbyt częstym powodem konfliktów i wojen. Dzięki religiom i umyślnym nierównościom pomiędzy nimi (chociaż suma sumarum kierują się tymi samymi zasadami), różne wierzenia pozwalają na zabijanie ludzi w imię Boga! Przez wiele tysiącleci religie spowodowały śmierć milionów.

Obecnie konflikty religijne pozwalają na „zarządzanie” wielkością ludzkiej populacji oraz na czerpanie wielkich zysków ze stale rosnących armii, zbrojeń, itp.

To może wydać się niektórym zabawne, lecz pojęcie „religia”, pochodzące z łacińskiego „religio”, można bardzo precyzyjnie wyjaśnić. Chrześcijańscy lingwiści zadowalają się wytłumaczeniem, iż pojęcie pochodzi z łacińskiego „ligare”, oznaczającego „wiązać”, co może sugerować, że religia łączy ludzi. Ale uczciwie byłoby podkreślić, że to samo pojęcie w języku starożytnego Rzymu oznacza „poddaństwo wobec [czegoś]”. Co więcej, w języku łacińskim, „religio” i „obligatio” (zobowiązanie lub dług) często znaczą to samo.

Zanim przetłumaczymy znaczenie ukrytego sensu religii z pomocą naszego sylabariusza, musicie wiedzieć, iż kilka tysięcy lat temu, kiedy wasi przodkowie chcieli zapisać swoje legendy, wierzenia i doktryny(czyli swoją religię), jedynym dostępnym medium były glina i kamień, formowane w tablice. W owym czasie było to główne źródło informacji (w szczególności tablice z Babilonu), z którego korzystali intelektualiści z Izraela, kompilując teksty Starego Testamentu.

Czy to nie z tablic pochodzą pierwsze przykazania ustanowione przez judeo-chrześcijańskiego „Boga”? Ludzie ze starożytnego bliskiego Wschodu na ich podstawie ukształtowali dogmaty, które posłużyły do stworzenia pierwszej światowej religii

Proszę spojrzeć na przykład nr 3 w Dekoderze – religia. Dekompozycja łacińskiego religio definiuje religię jako system trenowania owiec z pomocą tablic! W jaki sposób łacińskie słowo może zostać zinterpretowane w ten sposób? Ponieważ starożytne języki są dialektami języka Gina’abul.

Anton Parks pisze:
Z biegiem czasu, szczególnie w Ádam Genisis, przekonacie się, iż „Niebiański Bestiariusz”, który przybył na Ziemię, miał godną pożałowania tendencję do asymilacji naszych przodków ze zwierzętami, do ich stopniowej zmiany w stada hodowlane, w sterowane owce! Ten pomysł może wydawać się dziwny, jednakże w przełości takie działania były szeroko rozpowszechnione.

W starożytnym Egipcie owce zwane były Undu (lub Undju), a ludzie Undut (lub Undjut). Tłumaczenia tych pojęć w sumeryjskim ujawniają następujące fakty: UN-DU7 = rogaty motłoch; UN-DŮ-UT = populacja, która odlewa (wydobywa?) „świetlany” metal (złoto).

W świetle organizacji obecnego społeczeństwa, jestem przekonany, iż ideologia zmierzająca do asymilacji ludzi i zwierząt nigdy się nie zmieniła.

Tłumaczenie: KE4100000

http://davidicke.pl/

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: