Premier na liście najbardziej skorumpowanych urzędników?

Jak podaje rosyjskie radio Svoboda grupa rosyjskich miliarderów mieszkająca w Wielkiej Brytanii poinformowała, że zamierza opublikować listę 50 najbardziej skorumpowanych urzędników w obecnym rządzie. Nie jest wykluczone, że znajdzie się na niej nazwisko premiera i kandydata na prezydenta – Wladimira Putina.

Oligarchowie, powołali na potrzeby walki z korupcją nieformalną grupę pod nazwą „Międzynarodowy Komitet Antykorupcyjny”. Według relacji Svobody, biznesmeni zapewniają, że planują ujawnienie dokumentów świadczących o rzekomych malwersacjach finansowych samego premiera.

Rosja to kraj, w którym problem „dawania w łapę” jest poważny. Świadczą o tym m.in. dane Transparency International, niezależnej organizacji pozarządowej zwalczającej korupcję. Wskaźnik percepcji korupcji w 2011 roku, Corruption Perception Index – pokazujący poziom korupcji w sektorze publicznym (im niższy, tym gorszy wynik), sytuuje Rosję bliżej końca skali natężenia zjawiska spośród 183 badanych państw. Na dziesięć punktów Rosja uzbierała jedynie 2.4, widać zatem, że magnaci podjęli słuszną walkę.

Polski polityk „bierze w łapę”?

Polska w zestawieniu Transparency International zajmuje znacznie wyższą pozycję zdobywając 5,5 punktów. Nie oznacza to jednak, że korupcja nie jest u nas problem. Choć osiągnęliśmy lepszy wynik od naszych sąsiadów ze wschodu i południa, jest wyraźnie gorszy niż w krajach Europy Zachodniej.

Nie brak w Polsce zawodów, których przedstawiciele powinni się pozbyć łatki „skorumpowanych”. Jak wynika z badań „Opinia Publiczna o Korupcji i Lobbingu w Polsce”, przeprowadzonych przez CBOS w 2010 roku, najbardziej „lepkie ręce” mają politycy. Respondenci zapytania o to: „W których z wymienionych dziedzin, pana(i) zdaniem,

korupcja występuje najczęściej?” wskazywali działaczy partyjnych, radnych i senatorów jako największych „łapówkarzy”. Odpowiedziało tak aż 60 proc. pytanych.

Drugie miejsce na liście skorumpowanych zawodów (58 proc. odpowiedzi respondentów) zajmuje personel służby zdrowia. Kolejne miejsca: urzędnicy – gminni, powiatowi, wojewódzcy; sędziowie i prokuratorzy; urzędnicy centralni i policjanci. Jak pokazują wyniki badania najmniej korupcji jest w nauce i szkolnictwie oraz w wojsku.

 

http://gazetapraca.pl/gazetapraca/1,90443,11069563,Premier_na_liscie_najbardziej_skorumpowanych_urzednikow_.html

Napisane w Świat. 2 Komentarze »

Z-Day

Z-Day, czyli Międzynarodowy Dzień Świadomości w tym roku odbędzie się również na Śląsku. Podczas imprezy zostaną przedstawione bardzo ciekawe prezentacje, które przybliżą nam absurdy obecnego systemu i co najważniejsze dostępne alternatywy, a cała impreza zostanie zakończona progresywną nutą grupy Brain Connect.

Program Imprezy :

15:00 Machina długu zwana systemem monetarnym – dla lepszego zrozumienia czym jest pieniądz, po co i komu służy, oraz dlaczego tak mocno nami manipuluje.

16:00 Absurdy dzisiejszego systemu – przedstawienie absurdów z którymi spotykamy się na co dzień, a których sens i logika wykracza poza normy ludzkiej inteligencji, oraz krótko o alternatywach dzięki którym możemy je zwalczyć.

17:00 Jak możemy budować naszą przyszłość – możliwości jakie dają nam dzisiejsze technologie, aby stworzyć świat bez nędzy, bez wojen, bez polityków, oraz innych instytucji które są przestarzałe i bezwartościowe.

18:00 Wyjście poza normy – prezentacja mająca na celu znalezienie źródła problemu w nas samych.

19:00 Przekraczamy horyzont zdarzeń – podsumowanie obecnego stanu rzeczy oraz rozważenie gdzie nas ta droga prowadzi.

20:00 Koncert Brain Connect – więcej o zespole na ich oficjalnej stronie http://www.brainconnect.pl

10 marca 2012 (sobota)

OSP Siewierz, ul. Rynek 17 (duża sala)

WSTĘP WOLNY

Więcej na http://www.tzmsiewierz.pl http://www.tzmpolska.org http://www.facebook.com/events/252522901495853/

Sens szczepień

Szczepienia profilaktyczne miały sprawić, że choroby trafią do lamusa, i tylko na lekcjach historii będzie się uczyć, że kiedyś coś takiego było, ale tak dawno, że nawet najstarsi ludzie nie pamiętają, czyli że spotka je taki sam los, jak epidemie, które niegdyś gnębiły ludzkość, ale zostały ujarzmione, rzekomo dzięki szczepieniom. Rzeczywistość okazała się zupełnie inna, ponieważ chorób, jakimś dziwnym trafem… przybyło. Mimo to spirala szczepień wciąż jest nakręcana. Dlaczego mimo ewidentnej porażki nadal poszukuje się nowych szczepionek, a odkrywców nagradza noblem?

Badacze pracujący nad odkryciem nowych szczepionek są niczym średniowieczni alchemicy, poszukujący kamienia filozoficznego, który miał zamieniać zwykłe metale w metale szlachetne, z tą różnicą, że ci współcześni te kamienie znajdują. Wprawdzie nie filozoficzne, ale i tak jest to złoty interes, jeśli zważyć, że średni koszt wyprodukowania jednej szczepionki to 4 centy, zaś jej cena rynkowa to średnio 50 dolarów. Nawet dilerzy narkotykowi ani handlarze bronią nie mogą pochwalić się takimi zyskami, osiąganymi kosztem degradacji gatunku ludzkiego.

Dlaczego szczepienia są szkodliwe

Szczepienia to sztuczne nabywanie odporności, co już samo w sobie jest szkodliwe, bowiem wyklucza nabycie odporności w sposób naturalny, poprzez odchorowanie mających charakter prozdrowotny chorób infekcyjnych. Ale na tym szkody spowodowane szczepieniami wcale się nie kończą. Wprost przeciwnie.

Szczepienie to brutalne wprowadzenie do organizmu niezwykle toksycznej substancji, zwanej szczepionką, w skład której wchodzą zarazki albo ich fragmenty lub wydalane przez nie jady. Nie one są jednak najgroźniejsze. Skład szczepionki to lista substancji skrajnie niekorzystnych dla ludzkiego zdrowia, zdolnych uszkodzić ważne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu tkanki, szczególnie tkankę nabłonkową, a także nerwową.

Skład szczepionki przeciw grypie

W skład szczepionek przeciw grypie wchodzi siedem typowych substancji stosowanych w innych szczepionkach, więc mogą one dać pewien obraz, co zostaje wprowadzone do organizmu w procederze zwanym szczepieniem.

1. Zmiksowana tkanka kurzego embriona, w którym namnożono czynnik zakażający – wirusy.

Fragmenty ciała kurzego embriona, wstrzyknięte do ciała człowieka, są częstą przyczyną uczuleń, a nierzadko także reakcji anafilaktycznej.

Rodzaj zarazków i tym samym rodzaj podłoża używanego do ich hodowli zależy od choroby, przeciw której produkuje się daną szczepionkę, toteż inne szczepionki mogą zawierać wirusy, bakterie albo fragmenty ich ciał i/lub jady bakteryjne, w związku z czym mogą występować w nich różne podłoża – od zwykłej pożywki na bazie agaru albo żelatyny, poprzez pożywki wzbogacone, zawierające baranią krew, do ludzkich komórek macierzystych, pobranych podczas aborcji płodów ludzkich.

2. Żelatyna to naturalna substancja białkowa, pozyskiwana z kości i chrząstek zwierzęcych. Wprowadzona do organizmu może wywołać reakcję alergiczną, natomiast wprowadzana wielokrotnie może wywołać reakcję anafilaktyczną.

3. Tween® 80 to nazwa handlowa monooleinianu polioksyetylenosorbitolu (E 433). Jest to emulgator stosowany w produkcji lodów, zapobiegający obiałczeniu kropelek tłuszczów w mleku. W szczepionkach pełni rolę emulgatora otoczek białkowych wirusów. Wprowadzony do organizmu może wywołać ciężkie reakcje alergiczne, z anafilaksją włącznie.

4. Aldehyd mrówkowy (formaldehyd), lepiej znany jako formalina, to silnie toksyczna ciecz, ścinająca białka, zarówno strukturalne, jak i enzymatyczne. Stężona formalina służy do wypalania brodawek i cyst, zaś po rozcieńczeniu jest używana do konserwacji anatomicznych preparatów zwierzęcych.

5. Triton® X100 to detergent mający zastosowanie w domowych i przemysłowych środkach zmywających, a także w produkcji farb, tekstyliów, papieru, agrochemii.

6. Żywica jest substancją wydzielaną przez niektóre rośliny, głównie drzewa iglaste, w których pełni rolę analogiczną do płytek krwi u człowieka. Żywice są znaną przyczyną alergii.

7. Thiomersal (thimerosal) zawiera rtęć i jest stosowany w wielodawkowych fiolkach ze szczepionkami przeciw grypie.

Oprócz wymienionych siedmiu substancji, w skład szczepionki przeciw grypie wchodzą jeszcze dwie – sacharoza (cukier buraczany) oraz gentamycyna (antybiotyk).

Niepożądane odczyny poszczepienne (NOP)

Niepożądany odczyn poszczepienny (NOP) oznacza każde zaburzenie stanu zdrowia, które wystąpiło w okresie od kilku sekund do czterech tygodni od podania szczepionki. Zaburzenia te mogą wynikać z indywidualnej reakcji organizmu człowieka szczepionego na podanie szczepionki, a także z nieprawidłowego wykonania lub podania szczepionki.

Niepożądane odczyny poszczepienne miewają rozmaity zakres, toteż ze względu na miejsce występowania można podzielić je na trzy grupy:

1. odczyny miejscowe:
odczyny miejscowe po szczepieniu BCG – przyśpieszony odczyn poszczepienny zwany fenomenem Kocha*, owrzodzenie i/lub zmiana ropna w miejscu szczepienia o średnicy przekraczającej 10 mm u noworodka i 20 mm u dziecka starszego, podskórny ropień w miejscu szczepienia, obrzęk, zaczerwienienie i bolesność w miejscu wstrzyknięcia szczepionki, ropień bakteryjny bądź jałowy w miejscu wstrzyknięcia szczepionki, powiększenie okolicznych węzłów chłonnych, ropne zapalenie węzłów chłonnych z wystąpieniem sączącej się, trudnej do wygojenia przetoki,

2. odczyny ze strony ośrodkowego układu nerwowego:
encefalopatia (uszkodzenie mózgu),
drgawki gorączkowe,
drgawki niegorączkowe,
poszczepienna choroba Heinego-Medina (łac. poliomyelitis anterior acuta – wirusowe zapalenie rogów przednich rdzenia kręgowego) wywołana wirusem szczepionkowym, czyli utrzymujące się 60 lub więcej dni porażenie lub niedowład wiotki całego ciała,
zapalenie mózgu,
zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych,
zespół Guillain-Barre (gwałtownie postępujący symetryczny niedowład z zaburzeniami czucia),

3. inne niepożądane odczyny poszczepienne:
bóle stawowe,
reakcje anafilaktyczne,
wstrząs anafilaktyczny (występujący natychmiast po podaniu szczepionki),
gorączka powyżej 39°C,
epizod hipotensyjno-hiporeaktywny – charakterystyczny stan po szczepieniu DTP (skojarzoną szczepionką błonniczo-tężcowo-krztuścową), w którym niemowlę przez pewien czas (10 minut do 36 godzin) ma obniżone ciśnienie tętnicze (stany hipotonii do zapaści naczyniowej włącznie), obniżone napięcie mięśniowe, nie przyjmuje posiłków i nie nawiązuje kontaktów z otoczeniem,
uogólnione zakażenie prątkiem BCG,
zanik płytek krwi (małopłytkowość),
posocznica, w tym wstrząs septyczny,
zapalenie ślinianek,
zapalenie jąder,
krzyk mózgowy – nieutulony ciągły płacz lub krzyk o znacznym nasileniu i wysokim tonie, utrzymujący się od kilku godzin do kilku dni, pojawiający się przeważnie 6 – 18 godzin po szczepieniu).

* Fenomen Kocha występuje między drugim a ósmym dniem od szczepienia. W miejscu szczepienia pojawia się rumień, naciek i grudka szybko ulegająca martwicy. Zmiana goi się w ciągu 2 – 4 miesięcy, niekiedy dłużej. Zmianie tej często towarzyszy powiększenie węzłów chłonnych.

Powikłania poszczepienne

Powikłania poszczepienne to trwałe lub utrzymujące się wiele lat uszkodzenia tkanek lub narządów ważnych dla funkcjonowania organizmu. Najczęściej przytaczanym przykładem powikłań poszczepiennych jest autyzm dziecięcy, spowodowany uszkodzeniem tkanki nerwowej przez zawarte w szczepionkach związki rtęci.

Najbardziej typowym i najczęściej występującym powikłaniem poszczepiennym jest uszkodzenie tkanki nabłonkowej jelit, skutkujące poważnymi problemami zdrowotnymi, najczęściej niekojarzonymi ze szczepieniem, zwłaszcza tym polegającym na wstrzyknięciu szczepionki w tkankę podskórną. Że szczepionka może uszkodzić tkankę nerwową, to nikogo nie dziwi, wszak wnika do organizmu, ale że uszkadza jelita, to już trudniej zrozumieć. Nie każdy bowiem wie, że typową drogą wydalniczą toksycznych substancji zawartych w szczepionce jest przewód pokarmowy.

Powszechnie sądzi się, że układ wydalniczy to układ moczowy. Czasami wspomina się układ oddechowy i skórę, którą niektórzy nazywają nawet trzecią nerką. Abstrahując, że człowiekowi do niczego trzecia nerka nie jest potrzebna, to wymienione układy służą do wydalania produktów przemiany materii, czyli substancji powstałych w organizmie. Drogą wydalniczą substancji wnikających do organizmu jest przewód pokarmowy, gdzie gruczoły śluzowe i surowicze wydalają najgroźniejsze substancje. Dlatego na przykład antybiotyki niszczą florę jelitową także wówczas, gdy są podane drogą pozajelitową, a więc w formie zastrzyku. Tą właśnie drogą są wydalane substancje zawarte w szczepionkach, co szczególne znaczenie ma w przypadku noworodków, których przewód pokarmowy nie jest przystosowany do typowego dla gatunku ludzkiego pożywienia, a co dopiero wydalania niezwykle toksycznych substancji, brutalnie wstrzykiwanych do ciała. Uszkodzenie nabłonka jelitowego we wczesnym dzieciństwie skutkuje zazwyczaj poważnymi komplikacjami zdrowotnymi na wiele lat, często na resztę życia.

Nie może zatem dziwić, że wraz z ilością szczepień wzrasta ilość dzieci i młodzieży uzależnionych od leków i usług medycznych, gdyż o to w gruncie rzeczy w tym procederze chodzi.

Autor: Józef Słonecki

http://www.bioslone.pl/zdrowie-a-medycyna/sens-szczepien

Oskoła czyli sok z brzozy – właściwości i działanie

Najbardziej popularny jest świeżo wyciśnięty sok z brzozy, ale właściwości lecznicze mają także liście i dojrzewające pączki. Organizm oczyścimy dzięki naparom z tego drzewa.

Sok z brzozy na kamienie nerkowe

Pączki oraz liście brzozy szczególnie korzystnie wpływają na zdrowie osób ze skłonnościami do kamieni nerkowych. Drzewo to od wieków było uznawane za głównego „czyściciela” toksyn w organizmie oraz jako specyfik zapobiegający powstawaniu piasku i kamieni w moczowodach i pęcherzu moczowym. Jego główną zaletą jest oczyszczanie organizmu ze złogów w przewodach moczowych. Pomaga w wydalaniu moczu.

Domowym sposobem:

Wystarczy 1-2 łyżki stołowe suszonych liści lub pączków zaparzyć w pół litrze wrzątku. Gotować 3 minuty, a następnie popijać.

Brzoza na przemianę materii i wzmocnienie

Kiedyś sok z brzozy otrzymywano wczesną wiosną, kiedy tylko natura budziła się do życia. Ma on działanie wzmacniające i uodparniające na wszelkie infekcje, szczególnie nasilające się na przedwiośniu. Sok można pozyskiwać samemu. Najlepszym czasem jest początek roku: koniec lutego, marzec i kwiecień. Szczególnie powinny się nim zainteresować osoby ze skłonnością do przeziębień, po przebytych przewlekłych chorobach, rekonwalescenci, a także seniorzy. Taki sok reguluje przemianę materii, wzmacnia, pobudza życiową energię.

Sok z brzozy pomaga przede wszystkim wydalić z organizmu niebezpieczne dla naszego organizmu jony sodu i chloru. Znajdziemy je głównie w konserwantach i środkach chemicznych polepszających smak potraw!

Brzoza – właściwości antyrakowe

Od lat w medycynie ludowej stosuje się brzozę jako lek przeciwnowotworowy. Głównie znaczenie ma czyr brzozowy, czyli spękania lub narośle jakie występują na brzozowej korze. Jest to grzyb koloru czarnego. Wprawdzie udowodniono tylko jego właściwości uodparniające organizm, wierzy się jednak, że ma także siłę antyrakową. Z przeprowadzonych badań wynika, że podawanie brzozowego czyru chorym nawet w zaawansowanym stadium rakowym polepsza ich nastrój! Nie udowodniono naukowo właściwości przeciwnowotworowych.

Sok z brzozy – właściwości

Specyfik z drzewa zawiera przede wszystkim:

  • kwas cytrynowy,
  • kwas jabłkowy,
  • wapń,
  • fosfor,
  • potas,
  •  magnez
  • żelazo,
  • witaminy z grupy B,
  • miedź,
  • związki żywiczne,
  • garbniki.

Ze względu na liczne sole mineralne, aminokwasy i unikalne pierwiastki sok z brzozy nie toleruje wysokich temperatur. Nie należy go podgrzewać, ani wystawiać na mocne działanie promieni słonecznych.

Na pniach, często powalonych drzew brzozowych pojawiają się grzyby (huba brzozowa lub huba modrzewiowa) o szaro-czarnym kolorze. Płyn z nich pozyskiwany jest rozcieńczany z wodą podawany chorym z nowotworami polepsza ich samopoczucie. Istnieją teorie, że jest w stanie złagodzić stadium nowotworowe, a nawet cofnąć chorobę. Niestety na to nie ma naukowych dowodów.

Kuracja sokiem z brzozy

Należy ją przeprowadzać w odstępach czasowych, stosować regularnie w ciągu kilkunastu dni. Najlepiej przez 2-3 tygodnie pić sok z brzozy 2-3 razy dziennie. Soku z brzozy nie trzeba wypijać dużo, wystarczy ćwiartka szklanki każdorazowo. Dla osób szczególnie osłabionych można zastosować podwójną dawkę i dziennie spożywać szklankę soku, najlepiej rozkładając picie na 3-4 razy w ciągu dnia.

Ze względu na bogactwo mineralne i witaminowe soku z brzozy nie należy łączyć z niektórymi substancjami. Szczególnie w czasie kuracji należy zrezygnować z:

  • czarnej herbaty,
  • kawy,
  • alkoholu,
  • szpinaku,
  • czekolady,
  • szczawiu.

Warto w czasie kuracji także ograniczyć ilość zjadanych wędlin!

Wymienione powyżej produkty zawierają w nadmiarze substancje, które mogą wchodzić w reakcje chemiczne i generować odkładanie toksyn w naszym organizmie lub po prostu działać niekorzystnie na ciało.

Sok z brzozy – skąd?

Taki sok nazywamy bzowiną lub oskołą. Najlepiej oczywiście pozyskiwać preparat samemu. Odpowiednim terminem jest wiosna. Drzewo powinno mieć co najmniej 10 lat. Gałęzie przeznaczone na sok powinny mieć grubość około 3-5 cm. Łatwo sprawdzimy czy brzoza nadaje się już na sok – nakłuwamy korę szpikulcem. Gdy pojawi się kropla to ewidentny znak, że to odpowiedni moment na ściągnięcie soku. Można ręczną wiertarką wykonać otwór na głębokość ok. 5 cm. Do niego wkładamy rurkę, a jej drugi koniec w pojemnik do gromadzenia soku. Preparat spływa powoli, ale po 2 dniach powinniśmy otrzymać około 3 litrów substancji. Miejsce po otworze zabijamy kołkiem, można także posmarować je pastą ogrodniczą do leczenia ran kory i pnia drzewa. Soku z brzozy nie filtrujemy. Przechowujemy go w lodówce do 4 dni. W tym czasie pijemy pół lub jedną szklankę w ciągu całego dnia. Dla polepszania smaku możemy dodać odrobinę miodu lub soku malinowego.

Sok z brzozy – przechowywanie

Preparat jest w stanie po ściągnięciu wytrzymać w lodówce do 4 dni. Aby jednak przedłużyć jego walory zdrowotne możemy dolać do soku odrobinę spirytusu. Taka nalewka zachowa na dłużej wartościowe składniki mineralne.

Brzoza na okłady

W chorobach skóry możemy stosować zewnętrzne przemywania i okłady z liści brzozy. Znane są właściwości wybielające np. piegi. Dobrym roślinnym lekiem są także pączki brzozy stosowane na rany i przy problemach skórnych.

Płukanka na włosy z brzozy

Na wzmocnienie i puszystość włosów dobrze jest stosować płukankę z liści brzozy. Szklankę ususzonych liści brzozowych zalewamy szklanką spirytusu i szklanką wody. Macerat trzymamy w ciemnym pomieszczeniu około 10 dni. Po tym czasie specyfik przecedzamy. Koniecznie powinniśmy go przelać do nieprzezroczystego naczynia. Preparat wcieramy we włosy po każdym myciu. Dzięki temu nadamy włosom blasku, objętości i energii.